Frå det eine studentersamfunnet til det andre! Onsdag 24. februar står Bergen for tur. Saman med historikar Runar Jordåen, leiar for Skeivt arkiv, skal eg snakka om korleis skeive personar har vorte oppfatta og omtala frå mellomalderen og fram til i dag.
Fleire opplysningar om arrangementet finn du her.
Elles vil eg nytta høvet til å vitra om dei mange fine publikasjonane til Skeiv Ungdom.
I går var eg på Chateau Neuf og snakka om kjønn og seksualitet med tre flotte folk. Tilskipinga var filma (og strøymd), og opptaket ligg ute her, for den som vil sjå.
18. februar fyk eg til hovudstaden på nytt. Denne gongen skal eg vera med på eit spanande arrangement i regi Boktorsdag, Studentersamfundet i Oslo. Her skal eg drøfta språk, kjønn og seksualitet m.m. i lag med Gerd Brantenberg og Kim Østby, og Ylva Monsen (som skreiv ei grundig omtale av boka mi i haust) skal styra showet.
Meir informasjon om arrangementet finn de her.
Nytt år, nye oppdrag! Onsdag 13. januar kl. 19.00 (til ca. 20.00) held eg føredrag og tek imot spørsmål på Deichmanske bibliotek, Grünerløkka. Temaet er – ikkje uventa – kjønn og ukjønn, kva no det måtte vera. Fri inngang. Meir informasjon om arrangementet finn de her.
I mellomtida kan de hyggja dykk med dette biletet frå filialen (ca. 1945–1950).
Foto: Skotaam, Th. Kjelde: Digitalt Museum
Fyrstkomande laurdag – altså 28. november – går den framifrå sakprosafestivalen Verden i Bergen av stabelen for andre gong. Programmet var særs godt i fjor, og det ser like flott ut i år. Arrangørane har jamvel funne rom til meg i programmet! Eg gler meg veldig. Du kan lesa meir om festivalen her, og om føredraget mitt her.
Temaet for festivalen er usynlegheit, her representert ved ein nesten usynleg fisk.
Akkurat då eg trudde at høgdepunktet mitt som skrivande menneske var nådd, og at 2015 umogleg kunne ha meir å byda på, kunngjorde Språkrådet at eg er nominert til Språkprisen 2015 – i lag med fem framifrå forfattarar. Å jø så nøfyse!
Nominasjonen er i seg sjølv reine sigeren for meg. Det er sjølvsagt ein klisjé, men som eg lærte av ein litteraturvitar ved NTNU: En klisjé e blitt te det den e fordi den va en god idé. Dessutan er det sant.
Sidan eg mellom anna er nominert for Norsk etymologisk oppkok (2012), nyttar eg høvet til å syna fram det fine omslaget (av Jesper Egemar).
I går hadde eg gleda av å vera i lag med denne flotte gjengen. Me var i studio og gjorde opptak til kulturprogrammet «Selskapet», som vert sendt på NRK2 kl. 20.55 i kveld. Temaet er – ikkje overraskande – kjønn. Særleg sånn kjønn me omtalar som trans.
Frå venstre: Programleiar Nina Stensrud Martin, Esben Esther Pirelli Benestad, Luca Dalen Espseth, meg sjølv & halve andletet til Christine Marie Jentoft.
Foto: Christine Marie Jentoft.
Eg vart nyleg gjord merksam på at Akademika-bokhandelen på Dragvoll (NTNU) har laga ein eigen «Kristin Fridtun-reol». Jøje meg! Noko slikt har aldri hendt meg før. Det er nesten så eg skulle ha reist nordover og teke det i augnesyn.
Foto: Rikke van Ommeren
Du kan lesa meir om bøkene mine hjå Samlaget:
Norsk etymologisk oppkok (2012)
Nynorsk for dumskallar (2013)
Kjønn og ukjønn (2015)
I morgon (tysdag) skal eg halda eit innlegg om den nye boka mi for studentar og andre nyfikne sjeler. Det heile skal gå føre seg på Det Akademiske Kvarter, meir presist i Maos Vesle Raude, frå klokka 19.00. Eg held på om lag ein time, så vert det høve til å koma med spørsmål og innvendingar og andre innspel. Tilskipar for møtet er Studentmållaget i Bergen.
Temaet for innlegget mitt er – akkurat som i boka – språk og kjønn. Eg skal mellom anna røpa korleis desse to, Peder Claussøn Friis (1545–1614) og Dorothe Engelbretsdotter (1634–1716), nytta ordet kjønn i skriftene sine.
Det er fritt tilgjenge, og eg tek med tre eksemplar av boka – som me loddar ut.
På Facebook: https://www.facebook.com/events/540537616110092/
Det (førebels) siste opuset mitt, Kjønn og ukjønn, har no vore ute i verda eit par veker. Boka har greitt seg særs godt der ute: Den merksemda ho har drege til seg, har jamnast vore av det gode slaget. Nokre har harmast over at eg driv og testar ut pronomenet hen i fullt alvor, men anna var ikkje å venta.
Sleppfesten på Mono i Oslo 17. september var særs triveleg: Der deltok mellom anna Tina Åmodt, Luca Dalen Espseth og Christine Marie Jentoft (som òg har lagt ut nokre bilete frå kvelden).
Sidan har det vorte nokre intervju her og der, mellom anna i Vårt Land, Østlendingen, Framtida.no, Gaysir.no, «Her og nå» i P1 (14.09.15), Morgenbladet (11.09.15). Boka fekk òg umåteleg god omtale i Aftenposten, og ho vart meld i Universitas 27/2015. Tidlegare i månaden hadde eg gleda av å figurera i same D2-reportasje som Orange is the new black-stjerna Laverne Cox. Fredag 2. oktober skal eg tala om boka mi saman med Linda Eide og Gunnstein Akselberg på Litteraturhuset i Bergen, i høve Forfattersleppet 2015.
Sjølv er eg nok mest stolt over at boka rett og slett vart kjøpt inn av Kulturrådet. Nålauga for sakprosa er som kjent frykteleg trongt, og eg var på ingen måte trygg på at eg skulle sleppa gjennom. Men det gjekk – og det gjer godt for forfattarøkonomien.
Kristin Fridtun 